Dekorasyon Üzerine
Dekorasyon, iç süsleme ve dış süsleme adı altında iki kısma ayrılır. Bunlardan dış süsleme daha çok mimarlıkla ilgilidir.

İç dekorasyon: İnsanların azami derecede rahat ve huzur içinde yaşayabilmeleri gayesiyle iç mekanların çeşitli unsurlarının uygun bir şekilde bir araya getirilmesi anlamındadır. İç dekorasyon deyimi 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkmasına rağmen, insanoğlu adem aleyhisselamdan beri bu unsurlar arasında uygunluk kurmak ihtiyacını her zaman duymuştu. Elimizde ilk insanların yaşadıkları, ibadet ettikleri birimleri nasıl döşedikleri (dekore ettikleri) hakkında bilgi yoktur. Fakat bugün elde bulunan yazı ve resimler sayesinde Mısır, Roma ve İslamiyetin gelişinden sonra ortaya çıkıp muhteşem medeniyetler kuran irili ufaklı yüzlerce İslam devletinde evlerin ve diğer sosyal yapıların nasıl dekore edildiği bilinmektedir.

Eski Mısır ve Romalılar duvar ve tavanlarına yaptıkları resimler yanında birkaç metal koltuk, masa vb. eşya ile süsledikleri yerlerde yaşıyorlardı. Zamanla el sanatlarının gelişmesiyle özellikle ortaçağ Avrupalısı karmaşık, karanlık ve insanı sıkıntıya sokacak dereceye varan süslemelerle dekore ettiği mekanlarda yaşadılar. Müslüman milletler ise, İslamiyetin insana verdiği iç huzur ve manevi hazza uygun olarak, evlerinin yanında yüzyıllar boyunca binlercesini yapıp, insanların hizmetine sundukları cami, han, hamam, kervansaray, darüşşifa, medrese vb. binalarda göz kamaştırıcı, fakat o derecede de sade iç mekanlar vücuda getirdiler. Bunlardan özellikle İslam devletinin büyümesinden sonra Mısır’dan geçen Müslümanlarca İspanya’da kurulan Endülüs Emevi devletinin kurduğu medeniyet, Avrupa’da rönesansı doğurdu. Daha sonra teknolojinin gelişmesinin akabinde yeni makinalarda seri olarak eşyalar yapıldıkça, günümüzde modern manada dekorasyon ortaya çıktı.

İç mimari aydınlatma, duvarların ve döşeme eşyasının süslü görünüşü, belirli bir tesir yapmak maksadıyla yapılmıştır. İç döşeme eşyalarının en önemlileri tunçtan yapılmış açılır kapanır iskemle ve masalardı. Şömineler, tahtadan yapılmış birtakım eşyalar, tavan ve duvardaki renkli süslemeler, kabartmalar, pencere çerçeveleri ve üzerinde asılı bulunan perdeler iç dekorun tamamlayıcılarıydı. İç süslemede Avrupa’da kullanılan şekil; dik, sivri, katı görünümündeki biçimlerden meydana gelirdi. Türklerde iç dekorasyon ise, kaba, keskin hatlardan uzak, zarif, yormayan, zevk ve inceliği ifade edecek şekilde olurdu. Dış süsleme ise mimarı sanat özelliğini taşırdı.